Getting Personal

Iets met Hooi en Vorken

Ik heb best wel getwijfeld of ik deze post online zou plaatsen. Het is namelijk heel persoonlijk. Maar hé, een blog is er ook om de minder leuke dingen te delen.

Het begon op maandag avond, bij thuiskomst van het werk. Daar waar ik al enkele weken moeite had om, na wéér een drukke werkdag, echt af te schakelen, lukte het die avond helemaal niet. Totaal niet! In mijn hoofd werd het niet rustig, ik bleef malen en piekeren. En deze keer draaide ook mijn lijf op volle toeren mee. Dat gevoel wat je hebt als je ergens als een berg tegen op ziet, die druk op je borst, dat opgejaagde gevoel. Hoe zeer ik me ook probeerde te ontspannen. Het ging niet weg. Ik kon niet ontspannen!

Om 20:00 uur lag deze dame dan ook in bed, koud, rillerig, malend, draaiend, onrustig en opgejaagd. Het gevoel een of andere paniek aanval te krijgen. Rustig en diep ademhalen en zo de ontspanning zoeken ging echt totaal niet. Gevoel van machteloosheid. Controle verliezen. Dat is eng voor iemand als ik, die graag overal controle over heeft. Tot diep in de nacht wakker. Pas na een fijn gesprek met manlief en een warme mok melk met veel anijs viel ik in een onrustige slaap.

Hooi & Vork

Dinsdag ochtend dat ene telefoontje om me ziek te melden, bah. Want nog steeds is mijn lijf onrustig. Mijn hoofd een nog grotere warboel. Uitleggen wat er aan de hand is, moeilijk. Want het liefst wil ik heel hard janken. Daarna ook meteen de huisarts gebeld voor een afspraak. Want ik wil toch wel graag weten wat er met mijn persoontje aan de hand is. Gelukkig kon ik vrijwel meteen terecht.

Ook daar, dat uitleggen hoe je je voelt, die brok emotie die weer naar boven komt. Emotie die ik al een paar weken voel, maar niet uitspreek, als ik de simpele vraag krijg hoe het met me gaat. Want eigenlijk gaat het helemaal niet zo lekker met me. Ik ben doodmoe, uitgeput. Het gesprek is fijn, dat wel. Een luisterend oor. Maar uitleggen waar het precies aan ligt is moeilijk. Wijzen met een vingertje lukt dus niet; dat daar, dat is de oorzaak.

Voor nu is het doktersadvies minimaal een week ontspanning opzoeken en rusten. Dingen doen die je hoofd leegmaken. Relaxen. Want alles wijst erop dat ik de afgelopen maanden te veel hooi op mijn vorkje heb genomen. Dat mijn lichaam even ho zegt, tot hier en even niet verder.

Ik heb nu in elk geval lekker mijn hart gelucht. Het even van me af getypt.
Nu nog de rust in mijn lijf en hoofd terug vinden.

Afbeelding afkomstig van: Chaotic Blackbook

Ik ben Saskia en woon in het mooie Maastricht met mijn man René en de twee katten Aeon en Lola. Op dit blog vind je een vrolijke mix over over alles waar ik als veertig plusser, blij en gelukkig van word.

13 Comments

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.